Aleksander Ostrowicz

Lekarz, doktor medycyny i chirurgii
11.07.1839 01.02.1903 Gostyń

Biografia

Aleksander Ostrowicz urodził się 11 lipca 1839 roku w Gostyniu, w rodzinie Walentego i Teodory z Moralińskich. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Gostyniu, gimnazjum w Lesznie oraz Gimnazjum Św. Marii Magdaleny w Poznaniu. W 1860 roku rozpoczął studia na Śląskim Uniwersytecie im. Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu, początkowo na teologii, ale szybko przeniósł się na medycynę. Zaangażował się w działalność Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego. W 1867 roku uzyskał doktorat z medycyny i chirurgii na podstawie rozprawy o włośnicy, napisanej pod kierunkiem prof. Ottona Spielberga.

Po studiach pracował w Poznaniu jako lekarz w szpitalu miejskim przy ulicy Koziej. W 1875 roku przeprowadził się do Lądka-Zdroju, gdzie objął stanowisko lekarza w zakładzie wodoleczniczym Thalheim, a dwa lata później został jego dyrektorem. Działał na rzecz rozwoju uzdrowiska, współzakładając Towarzystwo Upiększania Miasta, zasiadał w radzie miejskiej. Był członkiem Towarzystwa do Wydawnictwa Dzieł Lekarskich Polskich w Krakowie oraz Towarzystwa Tatrzańskiego.

W 1881 roku wydał pierwszy polski przewodnik po Lądku-Zdroju, zatytułowany "Landek w Hrabstwie Kłodzkim w Szląsku", który liczył 201 stron i zawierał historię, opis uzdrowiska, właściwości wód oraz propozycje wycieczek. Za swoją działalność otrzymał tytuł królewskiego radcy sanitarnego. Zmarł 1 lutego 1903 roku w Lądku-Zdroju i został pochowany na nowym cmentarzu katolickim. Jego pamięć upamiętniają imieniem nadanym ulicy i jednemu z sanatoriów w Lądku-Zdroju.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Autor pierwszego polskiego przewodnika po Lądku-Zdroju (1881)
Doktor medycyny i chirurgii (1867)
Królewski radca sanitarny
Współzałożyciel Towarzystwa Upiększania Miasta w Lądku-Zdroju

Ciekawostki

W trakcie studiów we Wrocławiu początkowo studiował teologię, zanim przeszedł na medycynę
Jego willa w Lądku-Zdroju spłonęła doszczętnie w 1992 roku i została rozebrana
Przewodnik Ostrowicza doczekał się reprintu w 1992 roku staraniem Klubu Sudeckiego PTTK z Poznania

Udostępnij