Aleksander Ostrowicz
Biografia
Aleksander Ostrowicz urodził się 11 lipca 1839 roku w Gostyniu, w rodzinie Walentego i Teodory z Moralińskich. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Gostyniu, gimnazjum w Lesznie oraz Gimnazjum Św. Marii Magdaleny w Poznaniu. W 1860 roku rozpoczął studia na Śląskim Uniwersytecie im. Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu, początkowo na teologii, ale szybko przeniósł się na medycynę. Zaangażował się w działalność Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego. W 1867 roku uzyskał doktorat z medycyny i chirurgii na podstawie rozprawy o włośnicy, napisanej pod kierunkiem prof. Ottona Spielberga.
Po studiach pracował w Poznaniu jako lekarz w szpitalu miejskim przy ulicy Koziej. W 1875 roku przeprowadził się do Lądka-Zdroju, gdzie objął stanowisko lekarza w zakładzie wodoleczniczym Thalheim, a dwa lata później został jego dyrektorem. Działał na rzecz rozwoju uzdrowiska, współzakładając Towarzystwo Upiększania Miasta, zasiadał w radzie miejskiej. Był członkiem Towarzystwa do Wydawnictwa Dzieł Lekarskich Polskich w Krakowie oraz Towarzystwa Tatrzańskiego.
W 1881 roku wydał pierwszy polski przewodnik po Lądku-Zdroju, zatytułowany "Landek w Hrabstwie Kłodzkim w Szląsku", który liczył 201 stron i zawierał historię, opis uzdrowiska, właściwości wód oraz propozycje wycieczek. Za swoją działalność otrzymał tytuł królewskiego radcy sanitarnego. Zmarł 1 lutego 1903 roku w Lądku-Zdroju i został pochowany na nowym cmentarzu katolickim. Jego pamięć upamiętniają imieniem nadanym ulicy i jednemu z sanatoriów w Lądku-Zdroju.