Alfons Szczerbiński
Biografia
Alfons Szczerbiński urodził się 2 kwietnia 1858 roku w Gostyniu, w rodzinie Franciszka, starszego sekretarza sądowego, i Julii z Kostrzewskich. Wczesną młodość spędził w Śremie, gdzie już jako siedmiolatek komponował swoje pierwsze utwory, m.in. "Fantazję". Jako gimnazjalista aktywnie uczestniczył w życiu muzycznym, grając publicznie na organach i akompaniując podczas koncertów szkolnych.
Po ukończeniu gimnazjum wyjechał do Berlina na studia muzyczne, ale z powodu braku środków przerwał naukę w konserwatorium po dwóch latach. W 1880 roku zdał egzamin do Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie otrzymał podwójne stypendium, a w 1883 roku uzyskał absolutorium. Po powrocie do kraju pracował jako nauczyciel muzyki u hrabiego Platera w Niekłaniu, tworząc wówczas wiele kompozycji, w tym sonaty, dzieła kameralne i pieśni.
W 1893 roku przeniósł się do Krakowa, gdzie uczył muzyki dzieci z rodzin arystokratycznych. Odrzucenie jego prośby o posadę w Konserwatorium Krakowskim skłoniło go do rozważenia wstąpienia do zakonu. Podczas rozmów w Starym Sączu z przeorem oo. redemptorystów uległ jednak zaczadzeniu w hotelu. Ciężko chorego zabrała do Śremu siostra, gdzie zmarł 25 marca 1895 roku i został pochowany na miejscowym cmentarzu.
Większość jego kompozycji zaginęła w czasie I wojny światowej, a część z ostatniego okresu twórczości spalił sam kompozytor. Dzięki staraniom bratanicy Marii Szczerbińskiej ocalało około 65 utworów, z których 13 wydano drukiem. Jego twórczość doczekała się nagrań płytowych: w 2012 roku utwory wykonał francuski pianista Christophe Alvarez, a w 2019 roku Robert Adamczak.