Maria Chmiel
Biografia
Maria Chmiel z domu Psarska urodziła się 10 maja 1929 roku w Gostyniu, w rodzinie ziemiańskiej. Jej ojciec, Zygmunt Psarski, był podpułkownikiem, powstańcem śląskim i uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej. Po wybuchu II wojny światowej rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie Maria ukończyła szkołę powszechną i dwie klasy gimnazjum na tajnych kompletach. Zaangażowała się w konspirację, działając w tajnej organizacji harcerskiej związanej z Narodową Organizacją Wojskową, a następnie z Armią Krajową.
Jako sanitariuszka batalionu 'Gustaw' brała udział w powstaniu warszawskim. Po jego upadku trafiła do Milanówka i tam doczekała końca wojny. W 1946 roku zdała maturę w liceum w Gostyniu. W wyniku reformy rolnej rodzina straciła majątek, więc Maria zamieszkała w Poznaniu, gdzie rozpoczęła studia medyczne.
W 1952 roku ukończyła studia lekarskie i podjęła pracę w pediatrii. Stopniowo rozwijała karierę naukową - w 1960 roku doktoryzowała się, a w 1971 roku habilitowała. W 1972 roku została docentem, a w 1983 roku profesorem nadzwyczajnym. Jej dorobek to ponad 100 publikacji naukowych, a także wypromowanie siedmiu doktorów i jednej habilitacji.
Pełniła funkcje prodziekana Wydziału Lekarskiego oraz prorektora do spraw dydaktyki i wychowania. Była współzałożycielką uczelnianej 'Solidarności', a w 1987 roku weszła w skład grupy intelektualistów skupionych wokół Lecha Wałęsy. Działała w Komitecie Obywatelskim oraz uczestniczyła w odbudowie struktur Izby Lekarskiej, zasiadając w Naczelnym Sądzie Lekarskim.
Z mężem Józefem, biochemikiem i profesorem, miała dwoje dzieci. Zmarła 18 kwietnia 1991 roku.