Mieczysław Hejnowicz
Biografia
Mieczysław Hejnowicz urodził się 18 października 1890 roku w Gostyniu, w rodzinie młynarza Stanisława i Julianny z domu Hejnowicz. Po ukończeniu czterech klas szkoły wydziałowej w rodzinnym mieście, w 1908 roku wyjechał do Danii, gdzie ukończył trzyletnią szkołę młynarską i zdobył zawód młynarza. Po powrocie w 1911 roku podjął pracę w wyuczonym zawodzie w Gostyniu.
Podczas I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej i walczył na froncie zachodnim, gdzie pod Verdun został ranny. 11 listopada 1918 roku wybrano go na przewodniczącego Rady Żołnierskiej w Gostyniu. Jako uczestnik powstania wielkopolskiego brał udział w walkach pod Lesznem. W latach 1919-1921 pracował w starostwie gostyńskim w wydziale wojskowym.
Był właścicielem młyna i prezesem Związku Młynarzy Wielkopolskich. Działał społecznie w zarządach Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Towarzystwa Czytelni Ludowych, Akcji Katolickiej oraz Związku Towarzystw Przemysłowych i Rzemieślniczych. Zasiadał także w radzie miejskiej Gostynia.
W ruchu narodowodemokratycznym pełnił funkcję prezesa Związku Ludowo-Narodowego w Gostyniu, a od 1928 do 1938 roku - w powiecie gostyńskim. Był organizatorem Stronnictwa Narodowego w powiecie, delegatem do Rady Naczelnej w Warszawie, a w latach 1929-1932 kierownikiem powiatowego Wydziału Młodych Obozu Wielkiej Polski. W 1930 roku kandydował do sejmu, ale nie uzyskał mandatu. Był zwolennikiem linii politycznej grupy Mariana Seydy.
Po wybuchu II wojny światowej, 3 września 1939 roku wyjechał z Gostynia do Dolska, a następnie do Sempolna, gdzie organizował pułk wielkopolski. Otrzymał stanowisko komendanta w Brdowie, ale z powodu obawy przed niewolą niemiecką powrócił do Gostynia. Został aresztowany 19 października 1939 roku jako zakładnik i rozstrzelany 21 października na gostyńskim rynku. Pochowany na cmentarzu gostyńskim. Niemcy nazywali go „der Polenkonig”.