Stanisław Wolfarth

Psychofarmakolog, neurobiolog, profesor nauk medycznych
10.02.1933 20.11.2007 Gostyń

Biografia

Stanisław Wolfarth urodził się 10 lutego 1933 roku w Gostyniu, w rodzinie o bogatych tradycjach - był synem starosty gostyńskiego Juliusza Wolfartha i prawnukiem Franciszka Wolfartha. Jego ojciec zginął w 1942 roku w obozie koncentracyjnym Auschwitz. W czasie okupacji uczył się w domu w Poznaniu, pod opieką ukrywanego księdza Stefana Tabora, a po wojnie kontynuował naukę w gimnazjum w Gostyniu.

Po wojnie rodzina znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, co zmusiło szesnastoletniego Stanisława do przerwania edukacji w 1948 roku. Pracował jako kelner, referent, kierownik stołówki, a następnie trafił do wojska. Ze względu na „niepewność ideową” przydzielono go do Batalionów Pracy w kopalni Piast, gdzie spędził dwa lata. Po odbyciu służby wojskowej pracował jako elektryk i pakowacz.

W 1956 roku zdał eksternistycznie maturę w II Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie i rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie, które ukończył w 1963 roku. Następnie związał się z Zakładem Farmakologii PAN, gdzie w 1969 roku uzyskał doktorat, a w 1977 habilitację. W latach 1970-1971 odbywał staż we Francji, a w latach 1975-1977 w Instytucie Eksperymentalnej Medycyny w Getyndze.

W 1971 roku objął kierownictwo Pracowni Neurofarmakologii, którą przekształcił w Zakład Neuropsychofarmakologii i kierował nim aż do 2003 roku. W 1989 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1995 profesorem zwyczajnym nauk medycznych. Był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Badań Układu Nerwowego i działaczem „Solidarności”, w czasie stanu wojennego rozprowadzał literaturę drugiego obiegu.

Po 1989 roku angażował się w działalność polityczną, należąc do Unii Demokratycznej i Unii Wolności. Zmarł 20 listopada 2007 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Opublikował blisko sto oryginalnych prac badawczych w recenzowanych czasopismach naukowych
Kierował Zakładem Neuropsychofarmakologii Instytutu Farmakologii PAN przez 32 lata
Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi
Uzyskał tytuł profesora zwyczajnego nauk medycznych (1995)
Honorowe członkostwo Polskiego Towarzystwa Badań Układu Nerwowego (2005)

Ciekawostki

W czasie okupacji hitlerowskiej uczył się w domu, a jego nauczycielem był ukrywany ksiądz Stefan Tabor
Jako młody człowiek, z powodu trudnej sytuacji rodziny, pracował m.in. jako kelner i pakowacz
Był pasjonatem literatury, historii i kosmologii, a także biegle posługiwał się trzema językami obcymi: angielskim, francuskim i niemieckim

Udostępnij