Wojciech Długoraj
Biografia
Wojciech Długoraj urodził się w Gostyniu w 1557 lub 1558 roku. Od dzieciństwa związany był z dworem hetmana Samuela Zborowskiego, gdzie dzięki swemu talentowi zdobył uznanie jako wirtuoz lutni.
W 1574 roku, po skazaniu Zborowskiego na banicję, Długoraj uciekł z jego dworu i przebywał w klasztorze karmelitów. Ostatecznie 12 maja 1580 roku złożył śluby zakonne u bernardynów w Krakowie, jednak już rok później został usunięty z zakonu za niewłaściwy tryb życia.
Po powrocie Samuela Zborowskiego do kraju, Długoraj wznowił z nim kontakty, ale zdradził go, przekazując Janowi Zamoyskiemu dokumenty o spisku na życie króla Stefana Batorego. Dzięki temu Zborowski został skazany na śmierć i ścięty w 1584 roku. Długoraj przez krótki czas był lutnistą królewskim, jednak musiał uciekać przed zemstą rodu Zborowskich do Niemiec, gdzie prawdopodobnie spędził resztę życia w Lipsku i Wittenberdze.
Mimo burzliwych losów, Długoraj pozostał uznanym artystą. Jego kompozycje przetrwały w tabulaturze Thesaurus harmonicus z 1603 roku oraz w rękopiśmiennej Tabulaturze Długoraja. Tworzył utwory na lutnię: villanelle, fantazje i tańce polskie, cechujące się melodyjnością i wirtuozerią.