Wojciech Długoraj

Kompozytor i lutnista
30.11.-0001 Gostyń

Biografia

Wojciech Długoraj urodził się w Gostyniu w 1557 lub 1558 roku. Od dzieciństwa związany był z dworem hetmana Samuela Zborowskiego, gdzie dzięki swemu talentowi zdobył uznanie jako wirtuoz lutni.

W 1574 roku, po skazaniu Zborowskiego na banicję, Długoraj uciekł z jego dworu i przebywał w klasztorze karmelitów. Ostatecznie 12 maja 1580 roku złożył śluby zakonne u bernardynów w Krakowie, jednak już rok później został usunięty z zakonu za niewłaściwy tryb życia.

Po powrocie Samuela Zborowskiego do kraju, Długoraj wznowił z nim kontakty, ale zdradził go, przekazując Janowi Zamoyskiemu dokumenty o spisku na życie króla Stefana Batorego. Dzięki temu Zborowski został skazany na śmierć i ścięty w 1584 roku. Długoraj przez krótki czas był lutnistą królewskim, jednak musiał uciekać przed zemstą rodu Zborowskich do Niemiec, gdzie prawdopodobnie spędził resztę życia w Lipsku i Wittenberdze.

Mimo burzliwych losów, Długoraj pozostał uznanym artystą. Jego kompozycje przetrwały w tabulaturze Thesaurus harmonicus z 1603 roku oraz w rękopiśmiennej Tabulaturze Długoraja. Tworzył utwory na lutnię: villanelle, fantazje i tańce polskie, cechujące się melodyjnością i wirtuozerią.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uważany za następcę słynnego lutnisty Walentina Bakfarka
Jego utwory zachowały się w tabulaturze Thesaurus harmonicus i Tabulaturze Długoraja
Przez krótki czas był lutnistą królewskim na dworze Stefana Batorego
Odegrał kluczową rolę w ujawnieniu spisku Samuela Zborowskiego na życie króla

Ciekawostki

Długoraj w młodości był na służbie u hetmana Samuela Zborowskiego, którego później zdradził, przyczyniając się do jego egzekucji.
Po ucieczce z klasztoru bernardynów, gdzie był zakonnikiem, został usunięty za niewłaściwy tryb życia.
Resztę życia spędził prawdopodobnie w Niemczech, w Lipsku i Wittenberdze.

Udostępnij